JODEN IN MEXICO, JODEN IN POLANCO

Er is een idee dat onschuldig klinkt en dat niet is: "wie welvarend is, is welvarend geboren". Alsof wat je vandaag in Polanco ziet —gevels, synagogen, scholen, zaken— kant-en-klaar is aangekomen. In deze capsule volgen we de draad terug, tot een man die rond 1920 's nachts door het Centro loopt, zonder de taal, zonder contacten, met naalden en stoffen om op afbetaling te verkopen.

Wat ons bij het maken het meest raakte, is dat ze niet eens "één" groep waren: Syriërs, sefardiem, asjkenazim, met verschillende talen en riten, die in 1912 samen begonnen, zich met de jaren afzonderlijk organiseerden, en die het publieke verhaal uiteindelijk tot één blok heeft samengesmolten.

Ik laat jullie met de vraag: wat gaat er verloren, en wat wordt er gewonnen, als we zoveel verschillende verhalen onder één handig etiket stoppen?