Een Monument Van 42 Jaar En Niemand Kreeg De Schuld Van De Vernietiging — Georgia Guidestones

Tweeënveertig jaar lang droeg een granieten monument in Georgia instructies om de beschaving te herbouwen na het einde van de wereld. Het werd opgedragen door een man die zichzelf R. C. Christian noemde, die contant betaalde en ervoor zorgde dat niemand hem ooit kon traceren.

In 2022 blies iemand het in de vroege ochtend op. Er vielen geen gewonden, er was geen opeising, er was geen naam. En hier zit het vreemde: noch degene die het oprichtte, noch degene die het neerhaalde liet een spoor na. Twee volmaakte stiltes, vier decennia van elkaar gescheiden, rond één en hetzelfde object dat de halve wereld las als utopie en de andere helft als bedreiging.

Wat mij het meest verontrust is juist dat: we eindigen met een verhitte discussie over de bedoelingen van twee geesten. Wat zegt het over onszelf dat we die leegte van het ontbrekende auteurschap vullen met onze eigen angsten, in plaats van te aanvaarden dat we simpelweg niet weten wie er sprak?